کاش می شد اشک را تهدید کرد

مگر خواب اجل شیرین کند افسانه ی ما را


	درباره وبلاگ می خندم تا نگویند دخترک دیوانه است می خندم تا نگویند دخترک بی روح است می خندم تا نگویند دخترک عاشق است ولی که میداند این دخترک خندان در دل چه معصومانه می گرید و میداند که نمی تواند راز دل خود را به کسی بگوید پس می خندد ... سلام خوش اومدید منوی اصلی صفحه نخست پست الكترونيك آرشيو مطالب آرشیو مطالب تیر 1387 اردیبهشت 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 پيوندها علیرضا جونم علیرضای گلم نگاه مهربونم سمیرا جوجو گل باران عزیزم وروجک غمگین مریم جونم زهرا جونم دوستدار سید سیمای عزیزم کولی شکوفه ی عزیزم سمیر عزیزم ناشناس عزیزم سیما خانوم عزیزم سیمین عزیزم الهام عزیزم یلدا گل رز عزیزم باران مهربونم دل عزیزو مهربونم :: قالب ساز :: آمار وبلاگ افراد آنلاين: تعداد بازديدها: RSS ترجمه قالب Powered By BLOGFA.COM


	گناه بی کسی ....... کنج در یای زمان بنشسته ام زورقی محکم ولیکن خسته ام خسته ام از مردمان بی چراغ از سکوت کوچه های بی سراغ خسته از فانوس های بی فروغ از نگاه چشم های پر دروغ خسته ام از عادت تکرار کوچ چون حبابی گشته ام پر بار و پوچ خسته ام از باد سنگین وجود بی وطن چون باد بی خوابم چو رود گاه ابم می برد در موج ها گاه خوابم می برد در اوج ها گم شدم در بحر چون و چیستی پر شدم از هیچ و پوچ نیستی هم چشیدم طعم تنهایی به نوش هم کشیدم بار محنت را به دوش دوستان مهربان مرده اند غنچه های عشق زود پ مرده اند سر فرو بردم به چاه خویشتن تا بگریم بر گناه خویشتن بر گناه بی کسی باید گریست جرم تنهایی نه جرم اندکی ست \|+\| نوشته شده توسط بیتا(بهار) در پنجشنبه هفدهم اسفند 1385 \| موضوع: \|